vrijdag 22 december 2017

gesprekje kado - conversational present

Gesprekje kado- Conversational present

Vandaag is mijn motto: "Er is geen tijd- of is er niets dan tijd?"
Uit het gedicht "Eb" van Vasalis.
Dat reist al zo'n 24 jaar met mij door mijn leven.
Het herinnert mij altijd aan Wim en Loes... afgelopen jaar is hij "uit de tijd" gegaan; waar Loes nog amper idee heeft van tijd.
Wat hebben ze mij een gedachtenrijkdom gegeven...
Ik herdenk ze deze dag.

Today my motto is "There is no time- or is there nothing but time?"
It's a part of the poem "Eb" by Vasalis.
It has traveled with me through my life for 24 years now.
It always remembers me of Wim and Loes... Last year he "went out of time"; where Loes hardly has any idea about time.
They gave me such a richdom of thoughts...
I remember them this day.



Voor ik naar de markt fiets, puzzel ik een poosje. Een paar jaar terug had ik een prachtige puzzel gekocht: in de vorm van Amerika. "The United States in license plates". Duizend stukjes, heel moeilijk, maar superleuk. Ik had al eens gezien dat ze diezelfde vorm ook hadden met de vogels van de Staten, en ook nog met bloemen. Allemaal 1000 stukjes, allemaal in Amerika-vorm. Afgelopen vakantie hebben we ze in Amerika gekocht via Jeska. Al die tijd geen tijd. Ze lagen op de kast.
Te wachten tot ik tijd had...  en raad eens?
Vandaag heb ik tijd!

Before I bike to the market, I work on my jigsaw puzzle. A few years ago I bought this great jigsaw in America-shape: "The United States in license plates". Thousand pieces, very difficult, but very cool. I already saw it was also available in State birds and State flowers... All 1000 pieces, all in America-shape. We bought them during our last vacation, via Jeska. But ever since; no time. They just layed there on top of the bookshelves...
Waiting till I had the time... and guess what? 
Today I do have time!

In deze donkere dagen voor kerst, (het wordt amper licht met die motregen en mist) probeer ik ons huis wat te verlichten en op te fleuren. Dat lukt wel...

In these dark days before Christmas, (we hardly see light with this drizzly, foggy days) I try to enlighten our house. That works...

De tulpen zijn voor mij altijd nodig om mijzelf eraan te herinneren dat het echt wel weer voorjaar wordt... het blad van het speenkruid helpt me ook een handje...

The tulips are necessary for me to remind me that spring defenitely will come again...
The little green leafs from the celandine in my garden do help too!

En anders een merel opzoeken op Youtube. Ook goed.
Or I am looking up the blackbird on Youtube... Works too!

merel / blackbird

Dan fiets ik even door de mist naar de markt. Een kopje koffie bij de Oude Bieb, altijd gezellig.
Boodschappen doen; wat vlees, brood, noten, en de bestelling bij de poelier.
Ik zie altijd bekende mensen; dus een praatje hier, een praatje daar...

Op de weg terug zie ik haar lopen, lekker warme muts, dikke jas, en altijd die twinkelende oogjes. Ik mag haar zo graag. Ze roept: "Ik denk vaak aan je hoor! Je moet niet denken dat ik je vergeet!" Ik stap even af. Ik zeg "Nou, dat is fijn om te horen! Dat hoor ik graag, dat je aan me denkt!" Ik complimenteer haar met de muts. Hij staat haar goed. We praten even, ze zegt, "Ik neem  nog een keer contact met je op hoor" en ik zeg "Wanneer het onze tijd is, dan ontmoeten wij elkaar."
"Zo is het" zegt ze.

Wat een kado, zo'n gesprek.

"Er is geen tijd-  of is er niets dan tijd?"

I take my bike to go to the market. A cup of coffee at a special place "De Oude Bieb"
de Oude Bieb
Doing my groceries: a little meat, bread, nuts, and the pre-ordered partridges. 
I always see people I know: so a little chat here and a little chat there...

On the way back I see her walking: warm cozy hat, warm coat, and always those twinkly eyes. I like her so much. She calls to me: "I think about you a lot you know! Don't think I forget you!" I step off my bike. And say "Well, that's nice to hear! I like the thought of you thinking of me!" I compliment her with her hat. He looks good on her. We talk a while, and she says, "I will get in touch!" and I respond "When its our time, we will meet."
"Ain't that right" she says.

What a gift, a conversation like this.

"There is no time- or is there nothing but time?"

Geen opmerkingen:

Een reactie posten