Licht - Light

Licht = leven
Light = life

Goh.
Had ik dat niet leuk bedacht.
De quilt "I never promised you a Rosegarden" wilde ik opsturen voor de Algemene tentoonstelling in Alkmaar. Omdat deze quilt ingelijst zit vroeg ik even na hoe ik hem op moest sturen.
Hij bleek te klein te zijn...
Ik voelde me behoorlijk terneergeslagen...
Het ging om deze: veel Kaffe Fassetrestjes, op stof geprinte foto's veel borduurwerk...

Gosh.
I really had it thought out.
The quilt "I never promised you a Rosegarden" was the one I wanted to send in for the big exhibition in Alkmaar from our National Quiltersguild.
Since its in a frame, I first asked how I should send it in...
It appeared to be too small...
I felt really down...
It was this one: scraps, lots of Kaffe-scraps, printed flowerpics, lots of embroidery... 

Hij hangt in onze woonkamer heel centraal, want hij is zo mooi vrolijk...
It has a central place in our livingroom since its so bright and happy...

Maar goed.
Terwijl ik zat bij te komen, leerde ik over punten en lijnen want ik zat op cursus QS14.
Wat een fijne les!
Ik voelde me opnieuw geïnspireerd worden.
We hadden het over onze mindmappen, de verschillende manieren waarop je dit kunt doen, en over het eindthema dat voor ons gekozen wordt door één van onze docenten.
Naar aanleiding van dat thema maken we onze eindopdracht voor de presentatie in 2018...
But anyway...
While I recovered, I learned about points and lines since I was in class at QS14.
What a delightfull class it was!
I felt new inspiration coming up.
We were talking about the different ways to do mindmaps, and also about the endtheme that we each get; chosen for us by one of our teachers. 
In that theme we have to make a final assignment that will be presented in 2018.

Terwijl we het daar uitgebreid over hadden dacht ik, maar eigenlijk ben ik al jaren bezig met mijn eigen thema...
Brainwave...
Hoelang al maak ik foto's van dingen in licht.
Bewonder ik schilders die licht kunnen vangen.
Zit ik in oude gebouwen eindeloos naar het licht te kijken.
Wacht ik tot de zon bijna onder is om de mooiste foto's van de bloemen in mijn voortuin te maken...
While we discussed that I thought, but actually I already have a theme I am fascinated with for years...
Brainwave...
How long am I making photographs of things in light.
Am I admiring painters who know how to catch light.
Do I sit in old buildings endlessly looking at the lightfall...
Am I waiting for the sun to set just to make the best pictures of the flowers in our frontgarden...

Ik dacht, ik ga fijn aan mijn eigen thema werken.
En had meteen een idee voor een nieuw werk voor de tentoonstelling.
Ik appte Bert snel of hij voor mij wat boodschappen wilde doen want ik moest meteen de volgende dag SNEL aan het werk...
Geen dag langer wachten...
I thought, you know what? I am going to work on my own theme.
And had a new idea for a new work for the exhibition rightaway.
I quickly apped Bert if he was willing to do some shopping for me because I had to start IMMEDIATELY the next day.
No waiting for another day longer!

Dat is een week geleden.
Ik ben vol vreugde met licht aan het werk...
Spuitbus goudverf, gouden kraaltjes, gouddraad, bronsgroene lovertjes, voile, en het is al af ook.
Volkomen anders dan anders, brengt het mij weer meer inspiratie terwijl ik er aan werk.
Hier een tipje van de sluier...
That was a week ago...
Full of joy I am working with light.
Golden spraypaint, golden beads, goldthread, bronzegreen shimmers, voile, and it is already finsihed!
Completely different than other work, it brings more and more inspiration while working on it.
Here is a little preview....

 Superspannend om het licht zijn werk te laten doen.
Waar voeg je toe?
Superexciting to let light do the work.
Where do you add?

 Wat voeg je toe?
What do you add?

 Waar zet je vast?
Where to sew it on?

Het werk in zijn geheel is pas op de tentoonstelling te zien.
Of je moet even langskomen.
Ik heb namelijk weer een nieuw favoriet werk in de woonkamer... :-)
The work as a whole is not to be shown till the exhibition.
Or you should come over and visit.
Since I have a new favourite work in my livingroom! :-)

Ik denk aan het 1e liedje op de nieuwe CD van Daniël Lohues: "Loat mij mar lekker dit doen, doar word ik bliede van"
Heel belangrijk liedje.
Als ik bliede ben, dan leef ik.
Dan geef ik licht.
Als ik bliede ben, dan komt het goed.
Zo is't.
En niet anders.
I'm thinking about the 1st song on the new album from Daniel Lohues. He is Dutch, and sings in Drents: the language I grew up in. The song is called (translated) "Just let me do this; it makes ma happy"
Its a very important song for me.
When I am happy, I live.
When I live, I shine.
When I am happy, things will be allright.
Thats how it is.
Period.

gastblog 1 voor de website van het Quiltersgilde!

Blog

Gastblogger Hilda Wessels: Handwerken doe ik al mijn hele leven

Mijn moeder leerde me breien toen ik 8 was, op mijn 12^e breide ik mijn 1^e trui. Ik ben er eigenlijk nooit mee opgehouden. Kant, inbreien (zo noemden we vroeger Fair Isle) hoe moeilijker, hoe leuker. Handwerken zou ik mijn hele leven blijven doen….

Op mijn 18^e verdiende ik bij door voor de Phildarwinkel in Emmen truien te breien, ik kreeg er 50 gulden per trui voor… Dat was fijn!

Naaien met de machine deed ik liever niet. Ik werd er heel ongeduldig van, en naaide veel liever met de hand. Ik versierde kleren vanaf mijn 14^e; schoentjes, wijde witte bloezen, met lint en kraaltjes. Een echte hippie… mijn zus schaamde zich kapot voor me!



Een goeie 6 jaar terug zag ik in Hobby-Time, de gezellige winkel in ons dorp, van die prachtige kerststofjes. En aangezien ik gek van kerst ben, dacht ik, ik ga gezellig patchworkkussentjes naaien.

Bam! Daar sloeg het toe! Het quiltvirus sloeg toe…. Lintjes, belletjes, alles erop en eraan en Hilda was blij…

Niet lang daarna zag ik een bord bij het winkeltje staan waar een beginnerscursus quilten werd aangeboden. Ik ben direct naar binnen gegaan om me op te geven. Er was een les bij met de naaimachine, maar die had ik niet en ik was al helemáál niet van plan om die aan te schaffen ook. Ik was niet gek. Ik bleef gewoon fijn met de hand naaien.

De cursus beviel me supergoed. Ik maakte de sampler, met veel oranje, geel en groen. Fris en leuk. Natuurlijk moest ik erop borduren. En trouwens, voordat de cursus af was, had ik een naaimachine gekocht…

Ik kon niet meer stoppen. Ik las al een tijdje de boeken van Jennifer Chiaverini, dus ik kocht “Sylvia’s bridalsampler” en zocht daar 16 sterren uit. Met 16 geappliceerde blokken (alles met piepkleine festonsteekjes want ik had nog nooit gehoord van vlies-o-fix) en een prachtig middenstuk maakte ik een kerstquilt die ik ieder jaar weer met blijdschap ophang!



Een quilt voor mijn moeder, met veel te veel Ohio-stars was de volgende. Hmm.. Die maak ik NOOIT meer. Ik kan ze niet meer zien. Maar de quilt was mooi en moeder blij.

Ongeveer op dat moment ontdekte ik de stoffen van Kaffe Fassett…. Mijn nieuwe passie: KLEUR!

Ondertussen heb ik een muur vol met stof…. Er zijn in die 6 jaar een hele serie cursussen en workshops geweest, en van het voornemen éérst een quilt af te maken en dan pas een nieuwe te beginnen ben ik maar afgestapt… het hoofd werkt sneller dan de handen… zelfs met de naaimachine been ik de ideeën amper bij.

Ook de muren binnenshuis krijgen steeds meer kleur…



Sinds september 2016 volg ik met buitengewoon veel plezier de cursus Quilten Speciaal 14, en ik leer ongelofelijk veel nieuwe dingen. En natuurlijk krijg je elke maand huiswerk te doen… het versieren van kleren blijf ik daarbij leuk vinden…



Daarover kunnen jullie een volgend blog meer lezen… Ik wilde jullie eerst vertellen hoe mijn liefde, pardon, mijn passie, voor quilten is geboren… Voor wie niet kan wachten: op mijn eigen blog staat al het één en ander om warm te draaien.
http://hildawessels.blogspot.nl/

Tot de volgende keer!

Lieve groet, Hilda

Hoe werkt dat? Hoe het werkt./ How does it work? How it works.

Hoe werkt dat? Hoe het werkt. How does it work? How it works.

Ruim een jaar geleden viel mijn oog op de One Block Wonder Quilts.
Dit is een speciale techniek waarmee je hele leuke resultaten kunt bereiken, en meestal erg verrassend.
Over a year ago my eye fell on the One Block Wonder Quilts.
Its a special technique which brings very nice results, with mostly very surprising effects.
Click on the link below for some pictures.
klik maar even voor wat plaatjes

Ik kocht het boek en ging aan het werk.
Eerst kies je een stof, waarbij je let op de herhaling van de print op de stof.
Ik koos voor Gradi Flora Tomato van Philip Jacobs, één van de stofontwerpers voor het Kaffe Fassett Collective.
I bought the book and started the work.
First you pick a fabric, and you pay attention to de repeat of the print.
I picked Gradi Flora Tomato by Philip Jacobs, one of the fabricdesigners from the Kaffe Fassett Collective. 

Ik zal niet uitwijden over de techniek zelf; als je geïnteresseerd bent kun je bovenstaand boek vast wel ergens vinden in de bieb of ergens online. Het is wel een techniek die de uiterste precisie vereist...
Dat was voor mij nog een uitdaging apart...
I won't bore you with the technique itself: if you're interested you can find the book in the library or somewhere on the internet. It is a technique that needs perfect precision. 
A challenge in itself for me...

Toen het snijden achter de rug was begon het leukste onderdeel: het leggen van de hexagons. En elke hexagon was weer anders.
Er zijn mensen die meer dan één maken; en het resultaat is altijd mooi.
Das niet wat voor mij, maar ik vind ze wel altijd mooi.
As soon as the cutting was done, the fun part began: laying out the hexagons. And every hexie was differrent! Loved it! 
There are people who make more than one; and the results never fail to be pretty.
That's not my thing, but I always find them beautiful.
Het resultaat mocht er zijn; kijk...
The result looked so good... 

Ik vond het mooi.
En legde vervolgens de quilt aan de kant; nog zoveel ideeën.
I liked it.
And put it aside: so many more ideas...

Onlangs had ik er genoeg van.
Ik had mezelf bij de jaarwisseling voorgenomen om al mijn UFO's af te maken dit jaar en dat ding lag er maar...
Tijd voor drastische maatregelen!
De SCHAAR erin!
Recently I just had enough of it.
At New Year I promised myself to finish al my UFO's this year and this thing was just laying there...
Time for something drastic.
Time to bring in the SCISSORS!

Toen ik een jaar of 14, 15 was, had ik een gewatteerd jasje. Zo'n Chinees eenvoudig, uiterst comfortabel jasje. Ik had al eens eerder zo'n soort jasje gemaakt en had het (zelf getekende) patroon nog liggen.
When I was about 14, 15 I had a quilted coat. Chinese style, modest, very comfortable. I made a similar coat before and had the (self drawn pattern) lying there.

Even slikken, daar ging ie dan... I swallowed hard, and there I went off...

Het was echt wel een beetje eng: wat als ik fouten maakte met knippen?
Maar één keer bezig werd ik steeds blijer:
It was a bit scary: what if I made mistakes with cutting?
But once I was working on it I got happier and happier:

De binnenkant van het jasje stralend groen, een shot cotton van Kaffe Fassett.
Bright green shot cotton for the inside of the coat: also Kaffe Fassett.

Het ging goed. het was alleen wat te wijd... dus ik sneed er wat af... Hmm... Teveel. Dan nog maar even een stukje er tussen gezet :-) Ik improviseer wat af tijdens het maken, want voor mij werkt het niet echt om met een perfect patroon te werken. Daar verveel ik me te pletter bij want niet creatief genoeg :-) Zo had ik niet genoeg van de OBW om ook de mouwen te maken; gelukkig had ik nog genoeg van de originele stof liggen.
It went well. Just a little too wide. So I cut some off... Hmm... Too much... So a piece extra on the sides :-) I improvise a LOT during sewing, because a perfect pattern is boring for me. Not creative enough. For example I didn't have enough OBW to make the sleeves with. Luckily I had enough of the original fabric. 
Een mooie bias gesneden afwerking langs alle panden zodat het meteen mooi afgewerkt was maakte het geheel nog leuker...
Het in elkaar naaien ging als een speer; en al gauw zat ie in elkaar en durfde ik het op de verschillende fora te zetten.
Bias cut lining for al the pieces made it even nicer...
Putting it together went QUICK and before I knew it I was ready to post it on Facebook... I was overwhelmed by the reactions...
Geweldige reacties...

Dan nog de afwerking: ik had in Shipshewana, Indiana samen met Sue Bonta Munn bij de enorme quiltwinkel Lolly's, die gerund woord door Amish, schitterende grote knopen gevonden. Dus enorme knoopsgaten gemaakt (het handige knoopsgatenvoetje is hiervoor veel te klein :-)) en de knopen eraan; gecombineerd met prachtige oranje knopen die er weer een mooi geheel van maken. (Suggestie van Bert!)
Finishing touch was the last part: in Shipshewana, Indiana I was with Sue Bonta Munn at the wonderful store of Lolly's , run by Amish people. I bought there wonderful big buttons. So i sewed enormous buttonholes (the special foot on my machine is too small) and combined the big buttons woth sparkly orange ones that made it perfection. (Berts' suggestion!)

Nu nog een naam. Met mijn fijne Janome Skyline kan ik die dan borduren: met een resultaat zo mooi dat ik het naamkaartje gewoon bovenaan mijn rug heb genaaid. Dat vindt Bert maar raar :-)
Now, I had to give it a name. With my super Janome Skyline machine I can embroider that... the result was so pretty I just sewed it on the backside. Bert thinks that's weird.

Ik niet. Ik vind het prachtig.
I don't think so. I love it.

Ik vind het een geweldig jasje. Ik voorzie dat ik veel quilttentoonstellingen, Regiodagen, Handwerkbeurzen en daarnaast ook gewoon gezellig op visite dit jasje, net als dat jasje van rond mijn 14e, 15e, helemaal tot op de draad zal laten verslijten.
I just love the coat. I bet I will wear it at a lot of quiltshows, guilddays, craftshows, and also just visiting or at work. And I bet I will wear it completely down, just like the one I had when I was 14, 15.

En zo werkt het.
Het begon met een interessante nieuwe techniek.
Uitzoeken hoe iets werkt is leuk, maar als ik dan weet hoe het moet verveel ik me alweer.
Dan ligt zo'n quilt maar wat in een vergeten hoekje.
Bij mij werkt dat dan zo. Enthousiasme weg.
Zonde natuurlijk.
Er dan iets van te maken dat je zo na aan je hart kan staan, en waar je ZO blij van wordt, is pas echt een geweldig proces.
Hoe werkt dat?
Zo dus.
Dat is hoe het werkt.
And that's how it works.
It started out with an interesting new technique.
Finding out how something works can be fun; but as soon as I have found it, I get bored.
Then a quilt can just lay there in a forgotten place.
That's how it works for me. Enthousiasm gone.
Off course that's a waste and a shame.
Creating something of it that's so close to your heart, that makes you THIS happy, is a real wonderful proces.
How it works?
Just like that.
That's how it works.

Huiswerk om van te dromen.../ Homework assignment to dream off

Huiswerk om van te dromen... / Homeworkassignment to dream off

Even wat foto's van het huiswerk van Marjoke.. Ik vind het heerlijk om te doen!
Some photo's from Marjoke's homeworkassignment, Love doing it!

 Eerst het schilderwerk. Architectonische vormen.
First the paintjob. Architectonical shapes.

 Dan een organische vorm toevoegen. Ik ben dol op het gras in onze voortuin. De manier waarop het beweegt; hoe de zon er doorheen speelt, prachtig.  Then add an organic shape... I love the grass in our frontyard. The way it moves, the way the sun plays with it, beautiful. 

 Het gras natekenen en uitknippen. Draw and cut the grass in paper

De goede kleuren kiezen. Choosing colors

 Knippen... Cutting...

 En dan kijken hoe ik ze neer wil leggen... nog best moeilijk maar met wat hulp van Bert kom ik op de perfecte compositie uit! Then I have to lay them out... Quite hard but with a little help from my man I find the perfect composition!

 En uiteindelijk de lijnen neerzetten die je straks in het uiteindelijke stuk wilt quilten met oostindische inkt vastleggen. Ik heb gekozen om zowel de architectonische als de organische vormen te benadrukken. And finally draw the lines you eventually want to quilt with ink. I choose to emphasize both the architectonical shapes as the organic ones.

Na de les van Marjoke...

Na de les van Marjoke...

After Marjoke's class...

Afgelopen zaterdag kregen we een opdracht van Marjoke waar ik me meteen op verheugde.

Beschilder een groot vel papier met "architectonische" vormen (vierkant, cirkel, rechthoek). Je mag primaire kleuren gebruiken, maar je mag ook mengen. Daarna knip je "organische" vormen (plant, mens, rondere vormen) en die plak je erop. Een beetje in de stijl van Matisse en Klee, die we in de les hebben behandeld.

Zoiets als dit:  "Volland" van Klee: 

Last Saturday we got an assignement from Marjoke where I immediately looked forward to.

Paint a big pieve of paper with "architectonical" forms (square, circle). You can use primary colors, but you can mix too. After that you cut out "organical" forms (plantlike, humanlike, rounder forms) and glue them on. A little like Matisse and Klee, whom we studied in class. Like this: "Volland" made by Klee.

Maak foto's van elke stap.

Nou, dat was leuk!

Ik moest meteen weer denken aan de Kleuterkweek en de lessen tekenen. Wat vond ik dat leuk. 

Ik heb er de map nog maar eens bijgehaald en heb even fijn op "memory lane" gewandeld...

De techniekenmap... kijk...

Make photo's from every step you make.

Well, that was fun!

I immediately thought back in the times where I went to college to be a Kindergartenteacher and particularly the lessons in drawing and painting. I loved those classes. 

I took my old map from those classes and took a fun walk on memory lane...

Our techniques-map... look!

 We maakten per materiaal verschillende voorbeelden van wat je kon doen:
With each material we made several examples of what you could do with it: 

Ik vond het allemaal leuk om te maken. Hilda uit klas 2c is wat dat betreft niet veel veranderd :-)
In elk geval, ik heb mijn eerste vel papier beschilderd, en fijn gespeeld met mengen en het verven met grote kwasten.
Er komt meer...
Omdat het niet uitmaakt of ik nou in klas 2c van de KLOS in Emmen zit in 1984, of in groep QS 14 in Nijkerk in 2017, het kind in mij houdt van lekker spelen...
Mijn 1e stukkie...
I enjoyed it all. Hilda from class 2c did not change a lot as far as these things are concerned :-)
Well, I painted my first big piece of paper, en played along with mixing the colors and painting with big brushes.
And more will follow...
Since it doesn't matter if I am in class 2c from Kindergartenteacherscollege in 1984 in Emmen, or in group QS 14 in 2017 in Nijkerk, my inner child just loves to play!
My first piece :-)

blokkades en beslissingen; Blockades en decisions

BLOKKADES EN BESLISSINGEN. Blockades and decisions.

Toen we begin december met QS 14 in museum de Pont in Tilburg waren, kregen we de volgende opdracht.
Fotografeer veel; kies daar één stuk uit wat je afschuwelijk vindt, en één die je prachtig vindt.
Hier is mijn "prachtig".
When we were in museum "De Pont"in Tilburg with our group from Quilting Special, we got the following assignement. Photograph a lot: pick from your pictures a piece you hate and a piece you love. Here's my "love".

Het is landschapskunst; gemaakt door Richard Long uit Bristol. Het heet "Planet circle" en komt uit 1991. Het is gemaakt van Franse kalksteen. Ik vind kalksteen mooi. Misschien was dat het? Misschien ook de uitstraling van het werk; dat wit op die grijze vloer met dat kille industriële sfeertje eromheen (waar ik helemaal geen fan van ben)
Maar hoe dan ook; het trok me.
Dus ik fotografeerde het uit alle hoeken.
This is landscape-art: made by Richard Long from Bristol. Its called: "Planet circle"and its from 1991. It is made from French limestone. I like limestone. Maybe that was it. Maybe it was the atmosphere surrounding the piece: the white on that grey floor; cold and industrial. (which I am no fan of at all)
But however it was; it pulled me in. I was attracted.
So I photographed it from all sides.

Al onderweg naar huis bedacht ik een heleboel dingen die ik kon maken: een soort ketting; een halssierraad van vilten balletjes, van papier-maché... Later bedacht ik met mijn moeder dat ik wel een trui kon tekenen met ingebreide "kiezelstenen" van bv zachtblauw als ondergrond en dan de pas met wit, en een paar tinten grijs inbreien. Dat ga ik wel nog een keer doen.

Maar concreet moesten we er eerst een collage van maken.
Dat werd dit:
Driving home ideas just kept popping in my head: I could make a necklace; from felt balls; from papier-maché... Later when visiting my mom we thought of a beautiful fair isle sweater with "cobblestones" knitted in it. For instance soft blue as a background with white and a couple of greys to knit the cobbles.... I think I will make that sweater later on!

But at first we had to make a collage.
This is what I made:

Ik vond het superleuk om te maken; scheuren, plakken, propjes maken, heerlijk. Dan er met Photoshop van allerlei dingen mee doen. Details, uitsnijden, bedenk het maar. Dat deed ik: de collage op de grond en ik op mijn buik met mijn smarthpone.
Bijvoorbeeld deze foto:
I thought it was superfun to make: tearing up the paper; glueing, making the little balls to look like 3D; just loved it. Then working with Photoshop and do all kinds off things with it. Details, cutting it out, whatever. Thats what I did: with the collage on the floor and me on my belly with my smartphone :-).
This one for instance:

Vervolgens moesten we uit al die foto's er eentje kiezen die we dan op minimaal A3 formaat moesten maken: schilderen, tekenen, quilten, alles was OK.
Ik deed mijn best en dacht; die schaduwen tussen dat papier; de zachte uitstraling van de scheurrandjes, mooi.
Eerst maar eens tekenen op het ondergronddoek.
After that we had to pick one photo and make that bigger; about 12 by 25 inches. Draw, paint, quilt, anything you liked. 
I did the best I could and thought: those shadows between the paperbits.... the softness of the torn paper... beautiful.
First I drew on the backgroundcloth:

Daarna met stofjes aan de gang.
Then I added the fabrics

Man man...wat moeilijk. Ik dacht; eerst de donkerste schaduwen overbrengen, en dan langzamerhand steeds lichter. Ik kreeg het niet voor elkaar en kon geen enkele manier bedenken hoe het dan wel moest.
Ik dacht, laat het maar een dag rusten.
Dus gingen we gezellig een dag uit.
De dag daarna moest ik werken; in de avond ging ik kijken en heb maar even een foto gemaakt. Dan zie je de dingen soms net even anders.
Maar ik werd er zo bedroefd van. Ik voelde me falen; en baalde er vreselijk van. Ik vond de lapjes stom en de kleuren ook; saai, saai saai.
But MAN! That was so hard. I thought: first the darkest shadows on the cloth, then slowly but surely lighter and lighter. I just couldn't get a grip on it. I could not think of any way at all on how to do it.
I thought; just let it rest for a day.
So we went out for a day of fun.
The day after I had to go to work and in the evening I went to look. I took a photo. Sometimes you just see it in a different way.
But it made me so sad. I felt like a failure: I was really annoyed about it. I thought the fabrics were stupid and the colors too: boring, boring, boring.

De volgende avond kreeg ik een ingeving.
Waarom doe ik niet iets heel anders en ga ik weer terug naar mijn 1e idee: het halssierraad. Gecombineerd met dat idee van die trui.
Gecombineerd met mijn passie: ECHTE kleur.
Ik keek in mijn kast, pakte mijn knalgroen geverfde linnen overhemd, nam mijn voorraad restjes van Kaffe Fassett en BAM! Daar was inspiratie. Daar was blijdschap. Allesoverheersend.
En dan krijg je dit.
The next evening I had a brainwave.
Why not do something completely different and go back to my first idea: the necklace.
Combined with the sweateridea.
Combined with my passion: REAL color.
I looked in my closet, picked my dyed brightgreen linen shirt; took my stash of scraps Kaffe Fassett and BAM! Inspiration! Happiness! Overpowering.
And this is the result...

De dag daarna meteen aan het werk; en er volgde nog een heel inspirerende lunch met vriendin Henske die voor haar werk mensen nieuwe ideeën aanbrengt en op creatieve manier mensen met hun handen laat werken om hun hoofd weer vrij te krijgen. https://www.facebook.com/Craftskoffieenklei/

Ik had de volgende vragen:
* hoe ga je om met een blokkade?
* wat vertelt een blokkade je?
* maak ik me er niet met een Jantje van Leiden af door iets wat ik "niet kan" en "niet leuk vind" aan de kant te leggen en vervolgens lekker te gaan spelen?
The day after I went on it right away. A very inspiring lunch with my dear friend Henske followed. Her job is to give people new ideas about life, through creativity; hands channeling your head to be free...https://www.facebook.com/Craftskoffieenklei/

I had the following questions:
* how do you handle a blockade?
* what does a blockade tell you?
* don't I make it too easy for myself by putting aside something "I can't"and "don't like" to just go play?!

We kwamen op de volgende antwoorden:
* ik blijf bang dat ik niet goed genoeg mijn best doe en niet goed genoeg ben
* ik kan beter mijn eigen intuïtie volgen en doen waar ik heel blij van word
* ik ben zeer zorgvuldig met mijn proces bezig en onderzoek goed wat mij blokkeert, waarom, en maak dan vervolgens goede beslissingen.
* die beslissingen passen bij wie ik ben; en daarom word ik er ook zo gelukkig van.
We reached the following answers: 
* I keep being afraid of not trying hard enough and not being good enough.
* I'd better follow my own intuition and do what makes me so happy
* I am very careful in working on my process and am researching carefully what it is that blocks me, why, and make good decisions after considering things.
* those decisions are representative for me: thats why I get so happy

De conclusies:
* mijn werk wijkt af. Ik maak andere keuzes dan anderen doen. Dat komt doordat ik ben wie ik ben
* als ik kies voor wat mij blij maakt en mij raakt worden anderen daar ook blij van of geraakt; en aangezien ik DAT wil met wat ik maak is het verstandig om heel dicht bij mijn intuïtie te blijven.
* WEL blijven onderzoeken waar ik mij kan vernieuwen; WEL blijven onderzoeken of ik zorgvuldig en bewust werk en WEL het proces goed vastleggen.
* en dan op tijd beginnen: blokkades kosten tijd.
The conclusions:
* my work is different than others. I make different choices than others. That's because I am who I am
* if I choose what makes me happy or touches me I make other people happy or touched: and since THAT is what I want with what I make it is a wise thing to do to stay very close to my intuition.
* DO research where I can renew myself. DO research if I work careful and conscious and DO report the process.
* and start in time: blockades cost a lot of time...

En nog mijn idee daarbij: blokkades zijn lastig. En niet leuk. Maar het maakt mij iedere keer helderder wat mijn "handtekening" is in mijn werk. En allemachtig wat is dat supergaaf.
And finally my own idea: blockades are a pain in the b***. And not funny at all. But.. time after time it becomes more clear to what my "autograph" is in my work. And my goodness. That is SO COOL!

Blaadjes op blad

Blaadjes op blad

We hadden een opdracht gekregen op les 2 van Quilten Speciaal 14.
Het stilleven stond klaar: we mochten foto's maken maar moesten het ook natekenen en er een collage van maken.
Hier is de foto:

Daar moesten we een quilt van maken.
Ik zag er tegenop: zoveel elementen erin; ik vond het moeilijk. Gelukkig was de opdracht: Doe er mee wat je wilt: je mag het helemaal namaken of er een element uit kiezen; wat je wilt.
OK dan.

Ik dacht aan het popje.
Maar dan een gekleurd poppetje, dat ik opgevuld uit de quilt naar voren zou laten komen.
Poppetje klaar, maar ik werd niet blij van de vrag, WAAR zet je die dan op een oppervlakte neer...

Poppetje al heel snel in de prullenbak...

Ik dacht, dan dus een ander element.
Het blad, en het boek.
Ik raapte grote bladeren buiten, heb ze gedroogd, en neergelegd. Saai.
Toen besloot ik ze goudkleurig te spuiten.
Met organza eroverheen vastgenaaid in een wervelwind-quiltpatroon.
Ik werd al een heel stuk blijer.
Af was het nog niet.
Ik heb heel veel oude bijbeltjes staan.
In een opwelling heb ik achteruit zo'n oud boekje blaadjes gescheurd, die verkreukt en gerangschikt op een manier die mij goed beviel.
Toen ze vastgenaaid waren was ik geraakt door de verkreukt- en verscheurdheid van blaadjes- op- blad; een kapotgemaakt en verkreukeld "formulier om het heilig avondmaal te houden".
Er zaten ook lege plekken in.

Als theoloog dacht ik "ohooohhhhh"
Als mens dacht ik "ik laat dingen achter me die me NIETS meer zeggen"

Dat laat leegte zien.
Dat laat stilte zien.
Eem periode stil-leven.
En tegelijk: ruimte om een nieuw pad te gaan dat schitterend voor me op tafel ligt.
Ik ben, opnieuw, bijzonder benieuwd hoe het pad loopt.
En waar het gaat.