Herfst

 

Wat is dat toch met de herfst.

De vochtige geur, de lucht van de grond, vooral in het bos. De paddenstoelen, de spinnenwebben.

Daar maakten we vroeger dan ‘spiegeltjes’ van: met een rond gebogen takje haalden we elk spinnenweb uit tussen huis en school. Je kreeg dan zo’n stevig en mooi glanzend laagje waar je tegenaan kon drukken. Het ging pas stuk als je de takjes losliet.

Ik houd van mist. Volgens mij is het niet voor niks dat de woorden mystiek en mist op elkaar lijken.

Ik herinner me een avond dat ik door de mistflarden fietste bij volle maan. Een prachtige avond. Zakdoek in de hand omdat steeds mijn bril vol druppeltjes zat, en maar vegen. Ik genoot. Een mystieke ervaring, aangevuld door de intensieve studie over Hooglied, die avond.

Misschien is het vanwege de verhalen over de witte wiev’n, van bij ons in Drenthe. Je moest wel goed oppassen als je door het veen naar huis moest lopen, want ze hadden je ZO te pakken! En dan verdween je in het moeras om nooit terug te keren…

Vanmorgen is het ook mistig. Ik loop even naar de kliko om de bakjes leeg te gooien en ruik het meteen.

Die heerlijke herfstlucht. Ik breng de bakjes terug en zie de spinnenwebben.

Ik maak geen spiegeltjes meer, maar wel foto’s. dus ik breng de bakjes binnen en haal mijn smartphone.

Een prachtig spinnenweb in de pergola, en een hele mooie in de lavendel. Maar die krijg ik er niet goed op. Helaasje pindakaasje dan maar: ik moet studeren.

Misschien heb ik vanmiddag later nog even tijd om wat foto’s te maken.

Ik ga naar het bos. Kijken of ik een spiegeltje kan maken. Of anders, mooie foto’s.

Fijn, mist.