Wintertijd

Wat is er een enorm verschil tussen vorig jaar en nu.

Geen herbelevingen meer van huis naar ziekenhuis, van ziekenhuis naar hospice, en van hospice naar de uitvaart.

Ik voel me zoveel beter. Het leven klopt aan, en ik doe open.

Laat het leven binnen.

Het is zichtbaar, hier in huis.

Ik had zin om de kerstquilt op te hangen. Daar hadden we altijd een beetje een wedstrijdje over: ik wilde dat al in oktober maar… ik moest altijd wachten tot in elk geval de goede Sint gearriveerd was. 😊 Dat was een compromis: hij vond eigenlijk dat het pas kon bij het vertrekken van de stoomboot 😊

Dus, wachtte ik tot de aankomst van de Sint.  

Nu het officieel wintertijd is, maak ik het gezellig in huis: een kaarsje op tafel in een heel mooi bakje gemaakt door Esther, met regelmaat de haard aan en ik heb eindelijk het plakplastic op de ramen tegen de inkijk vervangen door roodgeruite gordijntjes.

In Zeewolde had ik ze ook bij de keuken: roodgeruit in de winter, geel in het voorjaar, groen in de zomer en oranje in de herfst. Met de seizoenen mee, fijn. Ik miste ze.

Dat heb ik dus nu weer opgepakt. En wat ben ik blij met het effect, kijk maar, wat een verschil!

Al die dingen samen brengen zachtheid in me teweeg. Het doet me goed. 

Gisteren sprak ik met een lieve vriendin over zachtheid. En vrijdag met een andere lieve dame over wijsheid. Het leven brengt het ons als cadeau. Misschien door het verdriet dat we beleven: alle drie zijn we met een vorm van rouw bezig. Maar zeker doordat we, alle drie, naar binnen kijken en openstaan voor wat het ons brengt.

Ik vind het fijn om te zien hoe mensen dat doen: beleven wat zich aandient en er een weg in vinden. Al hoe moeilijk dat ook is. Ieder maakt haar eigen keus. Praten, zwijgen, werken, zoeken naar een uitweg of een manier om te kunnen gaan. Ik schrijf er graag over. Zodat anderen weten hoe het met mij gaat.

Ik las vorige week nog eens de blogs door vanaf het ziekzijn van Bert tot nu. Er is zoveel veranderd.

Ja, ik mis hem, dat blijft. Zo’n lieve mens vergeet je nooit.

Maar ik kan de kerstquilt weer zien en ervan genieten. En van het kaarsje op tafel, van de rode gordijntjes.

En wacht maar. Zodra ze weer te koop zijn komt er ook een kerstboom… nu al zin in!